دیروز عصر یه مراسم بزرگداشت برای مقام ثقةالاسلام؛ شیخ کلینی و رئیسالمحدثین؛ شیخ صدوق، تو ابنبابویه شهرری برگزار شد.
سخنران اصلی مراسم، حجت الاسلام پناهیان بود که در بخشی از صحبتهاش به خدمات سلسله آل بویه به تشیّع اشاره کرد.

وی ضمن تجلیل از دوران حکومت آلبویه گفت: نشر و گسترش تشیع در زمان آلبویه و صفویه رخ داده است و آنها خدمتگزار شیعه بودهاند و باید تاریخ این دو سلسله در کتابهای تاریخ درسی، متمایز از سایر سلاطین باشد.
بعد از این جمله بود که پناهیان بدون ذکر نام مرحوم دکتر شریعتی به وی و اندیشه اش در خصوص صفویه حمله کرد. پناهیان گفت: متأسفانه برخی روشنفکران به دوران صفویه حملات ناعادلانه داشته و حتی اصطلاحی به عنوان «شیعه صفوی» را بیان کردهاند، در صورتی که در زمان صفویه، بزرگان تشیع که در جبل عامل پراکنده بودند، به کشور بازگشتند.
من که نمیدونم این شریعتی بنده خدا چه هیزم تری فروخته که هنوز هم بعد از ۳ دهه از مرگش (و احتمالاً شهادتش) هنوز هم مورد هجمه قرار میگیره، در صورتی که اون بنده خدا هم دغدغه اسلام و اعتلای تشیّع رو داشته.
من که از صحبتهای پناهیان در مورد شریعتی خیلی ناراحت شدم. کلاً هیچوقت از آقای پناهیان خوشم نمیومده، چون به نظرم یه خطیبه که فقط از احساس جوونها برای داغ کردن منبرش استفاده می کنه.
پی نوشت:
صحبتهای آقای پناهیان در مورد روشنفکران و حمله به صفویه، بیشتر و تندتر از اینی هست که اینجا نوشتم.