این تقلید چندش‌آور رو خیلی وقته پیش دیدم،‌ درست همون روزهای اولی که بلاگها دان شده بود. بیچاره مسعود کیمیایی!
من نمی‌دونم ما تا کی باید تو کوچک‌ترین چیزها هم تو مملکتمون تقلید کنیم؟!
خودتون ببینید و خودتون قضاوت کنید…

با گسترش اسلام‌هراسی (Islamophobia) و اسلام ستیزی در کشورهای غربی پس از حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، همواره مسلمانان با محدودیت‌هایی روبرو بوده‌اند. تازه‌ترین این محدودیت‌ها، ممنوعیت ساخت مناره برای مساجد در سوئیس است.

با گسترش اسلام در کشور اروپایی سوئیس، مقامات این کشور به ویژه حزب راست‌گرا را بر آن داشت تا با نمادهای اسلامی به مبارزه بپردازند.

زمزمه‌ برچیدن مناره‌ها در سوئیس برای اولین بار حدود ۱۶ ماه پیش در این کشور و از سوی حزب راست‌گرا اعلام شد. در آن زمان، یکی از اعضای این حزب به نام «اسکار فریسنجر» گفته بود:‌ مناره‌ها رمز اسلام سیاسی است و برافراشته بودن مناره‌ها، به معنای سیادت اسلام است و ما این را نمی‌خواهیم.

همچنین، «اولریش شلوئیر» یکی از رؤسای کمیته «جلوگیری از گسترش مناره‌ها» با اشاره به گسترش نماد‌های اسلامی در این کشور از جمله شیوه‌ ازدواج و تدفین مسلمانان اذعان کرده بود: ما نمی‌خواهیم چنین فرهنگی داشته باشیم و با آن آشنا شویم. بنابراین هیچ امکانی برای ساخت مناره روی مساجد وجود ندارد.

مخالفان ساخت مناره در سوئیس، علت اصلی این مخالفت را «اسلامی ‌ساختن موزیانه سوئیس» عنوان می‌کردند و عدم ذکر عنوان «مناره» در قرآن را نیز دلیل نداشتن کاربرد دینی برای آن می‌دانستند.

این در حالی بود که بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی از جمله شورای حقوق بشر سازمان ملل در این کشور قرار داشته و سوئیس داعیه بی‌طرفی در مناقشات جهانی را دارد. همچنین، بیش از ۶ درصد جمعیت ۷٫۵ میلیون نفری سوئیس را مسلمانان تشکیل می‌دهند و اسلام، دومین دین پس از مسیحیت در این کشور است.

همچنین از میان یکصد مسجد سویس، تنها ۴ مسجد پتی ساکونکس ژنو، زوریخ، وینترثاور و فانگن بی‌اولتن در این کشور دارای مناره هستند و تا پیش از برگزاری همه‌پرسی، پخش اذان از آن‌ها ممنوع اعلام شده بود.

* تصویب قانون منع ساخت مناره در سوئیس با رأی مردم و مخالفت ظاهری دولت

علیرغم مخالفت‌ برخی دولتمردان سوئیس از جمله «اولین ویدمر» وزیر دادگستری این کشور، سرانجام پیگیری‌های مخالفان ساخت مناره در سوئیس نتیجه داد و در یک‌ همه‌پرسی که در ۸ آذرماه در این کشور برگزار شد، مردم سوئیس با بیش از ۵۷ درصد آرا با ممنوعیت ساخت مناره در مساجد این کشور موافقت کردند.

رأی‌دهندگان به این همه‌پرسی خواستار درج جمله «ساخت مناره برای مساجد ممنوع اعلام شود» در قانون اساسی سوئیس بودند.

به بیان دیگر، از ۲۶ ایالت سوئیس، تنها ۴ ایالت با پیشنهاد حزب راست عوام‌گرا و حزب کوچک راست‌گرای مسیحی مبنی بر ممنوعیت ساخت مناره مخالفت کردند.

این همه‌پرسی در حالی به پیشنهاد حزب راست‌گرای مردم سوئیس برگزار شد که دولت سوئیس مردم را به دادن رأی منفی به این پیشنهاد تشویق می‌کرد، چرا که دولت سوئیس معتقد است که ایجاد این ممنوعیت به وجهه بین‌المللی این کشور آسیب می‌زند.

همچنین، رهبران تجاری سوئیس معتقد بودند که تصویب این قانون، برای اقتصاد سوئیس ویرانگر خواهد بود، زیرا این اقدام، مسلمانان ثروتمند را از سرمایه‌گذاری در بانک‌های سوئیس، خرید کالا‌های لوکس سوئیسی و سفر به تفرجگاه‌های این کشور باز می‌دارد.

در پایان این نظرسنجی، دولت سوئیس که پیش از این مخالفت خود را با ممنوعیت ساخت مناره در این کشور اعلام کرده بود، با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «مردم سوئیس و کانتون‌ها با اکثریت آراء به ممنوعیت ساخت مناره رای مثبت دادند و شورای فدرال به این رای احترام می‌گذارد.»

* موج اعتراض‌های پس از تصویب قانون ممنوعیت ساخت مناره در سوئیس

پس از اعلام نتایج نظرسنجی، موج انتقادها به سوی دولت سوئیس گسیل داشته شد و ‌علاوه بر اعتراضات گسترده مسلمانان، صدای اعتراض اتحادیه اروپا و شورای اسقف‌های سوئیسی نیز به گوش رسید.

همچنین، «برنارد کوشنر» وزیر امور خارجه فرانسه نیز با انتقاد از تصمیم سوئیس در ممنوعیت ساخت مناره مساجد، آن را از مصادیق سیاست عدم قبول و پذیرش یکدیگر خواند.

«علی جمعه» مفتی اعظم مصر نیز ضمن محکوم‌کردن این اقدام گفت: نتایج همه‌پرسی اخیر در سوئیس، تنها محدود کردن آزادی‏های مذهبی نیست، بلکه توهین به احساسات مسلمانان سوئیس و دیگر کشورهای جهان است.

«حفیذ اوراردیری»، رهبر گروه مسلمانان طرفدار گفت‌وگوی بین ادیان در ژنو نیز نتیجه همه‌پرسی را ناراحت‌کننده خواند و مسلمانان را به شکایت در دادگاه حقوق بشر اروپا ترغیب کرد.

«دمیر عزتولین» معاون اول شورای مفتی‌های روسیه نیز منع ساخت مناره در سوئیس را مغایر اصول دموکراتیک دانست و آن را تقبیح کرد.

شورای اسلامی انگلیس با محکوم‌ کردن نتیجه همه‌پرسی مذکور، آن را تأسف‌بار خواند.

در اقدامات مشابه دیگر، اتحادیه بزرگ مسلمانان آمریکا طی نامه‏ای به «باراک اوباما» رئیس‏جمهور ایالات متحده، خواستار محکومیت نتیجه رأی‌گیری منع ساخت مناره مساجد در سوئیس از سوی وی شدند.

هفته‌نامه آلمانی «اشپیگل» نیز در گزارشی، ضمن پرداختن به منع ساختن مناره برای مساجد در سوئیس، نتیجه این اقدام را گسترش اسلام‌هراسی در اروپا دانست.

در همین زمینه، «عبدالله بن بیه» نایب رئیس اتحادیه بین‌المللی پژوهشگران مسلمان و «عبدالله عمر نصیف» رئیس هیأت امنای مرکز جهانی نواندیشی و اصول اسلامی لندن بیانیه‌ای در ردّ این اقدام موهن صادر کردند.

«عبدالعزیز تویجری»، مدیر کل سازمان اسلامی، آموزشی، علمی و فرهنگی «آیسسکو»، کشورهای مسلمان را بر تحریم تجاری، گردشگری و بانکداری سوئیس در صورت اصرار بر عدم ساخت مناره تشویق کرد.

«اسحاق فرحان» دبیر کل جبهه عمل اسلامی اردن، از دولت سوئیس خواست تا از تصمیم خود مبنی بر ممنوعیت ساخت مناره مساجد در این کشور، صرف‌نظر کند.

«معمر قذافی» رهبر لیبی که رئیس فعلی اتحادیه آفریقاست، ممنوعیت ساخت مناره مساجد در سوئیس را بزرگ‌ترین خدمت به «القاعده» و ترورریست‌ها دانست.

«عبدالله واد» رئیس‌جمهور سنگال و رئیس دوره‌ای سازمان کنفرانس اسلامی نسبت به نتیجه همه‌پرسی مردم سوئیس مبنی بر ممنوعیت ساخت مناره در این کشور، ابراز نگرانی کرد.

«آگامان باغیش» وزیر مشاور دولت ترکیه در اظهاراتی از کشورهای اسلامی و تاجران مسمان خواست تا اموال و سرمایه‌گذاری‌های خود را در اعتراض به همه پرسی در سوئیس علیه ساخت مناره مساجد از بانک‌های این کشور خارج کنند.

همچنین در اقدامی گسترده، نمایندگان کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی در سازمان ملل متحد از اقدام سوئیس در اجرای همه‌پرسی برای جلوگیری از ساخت مناره مساجد انتقاد و تاکید کردند که منتظر لغو این تصمیم ظالمانه ضداسلامی هستند.

در راستای همین اقدامات، سفرای کشورهای اسلامی در سازمان ملل طی جلسه‌ای که با حضور سفیر سوئیس در این سازمان برگزار شد، مراتب نگرانی شدید خود را از نقض حقوق اقلیت مسلمان سوئیس به سفیر این کشور ابلاغ کردند.
جمهوری اسلامی ایران نیز در ادامه اعتراضات خود نسبت به این موضوع با مقامات دولت سوئیس رایزنی کرد.

«منوچهر متکی» وزیر خارجه کشورمان در گفت‌وگوی تلفنی با «کالمی ری» همتای سوئیسی خود، ضمن محکومیت این اقدام، نسبت به آثار و عواقب طرح‌های دولت‌های اروپایی در خصوص اسلام‌ستیزی هشدار داد.

* هوشیاری و وحدت، مهم‌ترین ابزار مسلمانان برای مقابله‌ با اسلام‌ستیزی

پس از حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، موج گسترده‌ای از اسلام‌هراسی و اسلام‌ستیزی در اروپا و کشورهای غربی آغاز شده است.

در تازه‌ترین این اقدامات علیه مسلمانان، دولت سوئیس با برگزاری یک همه‌پرسی، ساخت مناره برای مساجد در این کشور را ممنوع کرد. این اقدام و اقدامات مشابه، هوشیاری مسلمانان و اتحاد و وحدت بیش از پیش آن‌ها را می‌طلبد، چرا که بی‌تفاوتی در مقابل این اقدام، جرأت عمل سایر کشورها را نیز در پی خواهد داشت. به گزارش روزنامه آلمانی «دی ولت»، پس از اینکه ساخت مساجد بدون مناره در سوئیس به رأی‌گیری گذاشته شد، این احتمال که اقدامی مشابه در کل اروپا اجرا شود، قوت گرفت و به موازات آن، این موضوع در آلمان نیز مطرح شده است.

رویکرد منفی درباره حجاب، نبود ارتباط مناسب میان دولت و اجتماع مسلمانان، احساسات منفی در قبال مسلمانان و تبعیض علیه آنان و ایجاد محدودیت در انجام فرائض مذهبی از جمله پیامدهای اسلام‌ستیزی در جوامع غربی است.

آنچه که مسلم است، این است که امروزه، هر مسلمان که در سرزمین‌های غرب زندگی می‌کند، یک رسانه برای تبلیغ و گسترش فرهنگ اسلام است. به همین دلیل است که روز به روز اسلام‌ستیزی در غرب در حال گسترش و افزایش است.

- – - – - – - – - -
پی‌نوشت:
ان‌شاءالله به زودی یک گزارش تصویری از برخی مساجد جهان تهیه می‌کنم.
ضمن اینکه قصد دارم ۵ مسجد بزرگ دنیا رو هم معرفی کنم.

سلام، لابد پیش خودتون می‌گید دو سه روز از عید گذشته، چرا اینقدر دیر این مطلب رو می‌ذاری؟!
عرض می‌کنم خدمتتون؛ راستش هدفم از ارسال این پست، معرفی وبلاگ یک دوست عزیز هست. دوستی که مسبّب اصلی تهیه این گزارش بیانات آیت‌الله وحید شد.
یک روحانی جوان و صد البته آپدیت! منظورم حاج آقای باقری هست. ایشون زحمت ارسال صحبت‌های آقای وحید رو کشید و من هم سعی کردم تا اونجایی که می‌تونم ساده و روانش کنم تا برای همگان قابل فهم باشه.
راستی، اصل مطالب رو هم می‌تونید در اینجا ملاحظه کنید.
صوت سخنان آقای وحید رو هم که باز آقای باقری زحمتش رو کشیده، با حجم ۴٫۵+۴٫۵ مگ از اینجا و اینجا دانلود کنید.

* * * * * * * *

آیت‌الله حسین وحید خراسانی در درس خارج خود در مسجد اعظم قم برگزار شد، با توجه به ایام فرخنده ولایت امیرالمؤمنین علی (ع) به جای تدریس به بیان برخی مطالب در مورد واقعه غدیر پرداخت.

این مرجع شیعی با تأکید بر اینکه حقیقت و سرّ واقعه غدیر همچنان کشف نشده است،‌ گفت: فردا روز انتصاب علی (ع) به عنوان ولیّ مسلمین است. «نصب» امری تعلّقی است و فهم آن وقتی میسّر می‌شود که عقلی فقیه و حکیم، آن را تجزیه و تحلیل کند.

وی با تأکید بر اینکه دست‌یافتن به سرّ غدیر از عهده هر کسی ساخته نیست، افزود: درک حقیقت غدیر مشروط به فهم دو «مَن» یعنی درک حقیقت رسول گرامی اسلام و علی (ع) است. برای درک این حقیقت باید دقت کرد که منصوب کیست، منصب چیست، نصب چیست و ناصب کیست؟

آیت‌الله وحید خراسانی، لازمه فهم «غدیر» پس از فهم «نصب» را منوط به درک «مبدأ» و «منتهای»‌ این نصب دانست و گفت: برای درک حقیقت غدیر باید ابتدا مقام «منصوب» را درک کرد و سپس «منصب» را فهمید و رابطه این دو را تبیین کرد.

وی با بیان اینکه حضرت علی (ع) «حکیم علی الاطلاق» است، گفت: بر این اساس، حق امیرالمؤمنین (ع) نیز باید بر اساس حکمت باشد.حکمت نیز به «کتاب» و «سنّت» منحصر می‌شود، چون فقط این دو در گفتار دارای عصمت هستند. بنابراین، «منصوب» باید از طریق خدا و از طریق رسول خدا شناخته شود، هر کس که پایبند به سه اصل عقل، کتاب و سنت است، باید در مورد این انتصاب تفکر کند.

این مرجع تشیّع، معیار شناخت «منصوب» و کسی که در غدیر به عنوان ولیّ نصب شده است را «سنّت قطعیه» اعلام کرد و افزود: برای شناخت منصوب غدیر،‌ باید این گفتار از پیامبر (ص) که به علی (ع) فرمود «أنت منّی وأنا منک» درک شود.

وی افزود: هیچ ‌یک از علمای اهل حدیث اعم از «محمد بن اسماعیل بخاری»، «مسلم بن حجاج نیشابوری»، «فخر رازی» و «حاکم نیشابوری» در اصل صدور این حدیث شکی ندارند.

آیت‌الله وحید خراسانی، با تأکید بر اینکه برای درک حدیث «أنت منّی وأنا منک» باید «أنت» و «أنا» فهمیده شود، گفت: این حدیث دو جمله بیشتر نیست اما در عظمت، دریایی است. پیامبر (ص) به علی (ع) می‌فرماید «تو از من هستی و من از تو هستم». برای درک این حدیث، اول باید «من» و «تو» را فهمید، سپس باید فهمید آن «من» چه منی است و «تو» چه تویی است.

وی در تعریف واژه‌های «من» و «تو» در حدیث «أنت منّی وأنا منک» گفت: «من» و «تو» چیزی غیر از اجزای بدن است. بدن دچار تغییرات مختلف می‌شود، اما «من» و «تو» آن حقیقتی است که مایه اصلی خلقت انسان است و قابل تغییر نیست. «من» جوهره انسان است و با مرگ نیز مانند بدن متلاشی نمی‌شود و از هم نمی‌پاشد.

آیت‌الله وحید خراسانی در مورد رسیدن به مقام رسالت گفت: حقیقت «من» اگر جوهره تکامل عقلی، علمی و اخلاقی را پیدا کند و به علم و مکارم نفسانی راه یابد، آن‌گاه از فضولات نفسانیه تصفیه می‌شود و لیاقت ارتباط با غیب و اتصال به نور وجود را پیدا می‌کند. «من» وقتی به این جا رسید، مقام نبوت پیدا می‌شود. سپس باز از آن مرتبه باید بالا رود تا به حدی برسد که از مقام تحمل‌گرفتن به مقام تحمیل‌دادن برسد. سپس، از مرحله استفاده به مقام افاده برسد. «من» به این مرحله که رسید «رسول» می‌شود.

وی ادامه داد: پس از مقام رسالت، «اولوالکتب» است، یعنی فرد به مقامی برسد که بتواند کتاب را تحویل بگیرد. پس از آن باید چقدر ترقی کند تا به مقام «اولوالعزم» برسد. در این مرحله، عقل به حدی می‌رسد که از همه ماسوی‌الله می‌گذرد. این جاست که دیگر کمیت عقل، لنگ است. وقتی به این مرحله رسید، آن چیزی می شود که از آن به «انسان کل وکل الانسانیه، عقل کل وکل العقل، علم کل وکل العلم» تعبیر می‌شود. وقتی به این مرحله رسید، «خاتم پیامبران» می‌شود.
آیت‌الله وحید خراسانی در تعریف «خاتم پیامبران» گفت: در این مرحله، خلقت و بعثت همه به ثمر نهایی می‌رسد. این مقام، «نبی‌الانبیاء والمرسلین» است، یعنی پیغمبری که پیامبر ۱۲۴هزار پیامبر است. حال عظمت «من» در حدیث «ای علی! تو از من هستی» مشخص می‌شود. معنی این کلمه مگر غیر از این است که «أنیت» من و تو یک حقیقت است، منتها بدن دو تا است.

این مرجع شیعی با اشاره به آیه ۴ سوره قلم که خداوند در آن به پیامبر (ص) می‌فرماید «انّک لعلی خلق عظیم» گفت:خدای علیّ عظیم به پیامبرش می‌فرماید که علم تو عظیم است. وقتی پیامبر به علی (ع) می‌فرماید «تو از من هستی»، در این صورت، علی (ع) نیز تکه‌ای از این علم و نظر است. یعنی تمام مکارم علمی و فضائل عملی که همه پیامبران تحت‌الشعاع او قرار دارند، دو قسمت شده است که یک قسمت محمد (ص) و قسمت دیگر علی (ع) است.

وی در مورد قسمت دوم حدیث «أنت منّی وأنا منک» گفت: نصّ این حدیث صحیح است، بنابراین منکر این حدیث، منکر سنّت است و منکر سنّت، منکر قرآن است. همین گفتار پیامبر به علی (ع)‌ که می‌فرماید «تو از من هستی»، برهان خلافت بلافصل علی (ع) است.

آیت‌الله وحید خراسانی در پایان سخنان خود تصریح کرد: وقتی علی (ع) از پیامبر است و پیامبر نیز از اوست، بنابراین اگر بین خاتم و علی (ع) سه فاصله قرار گیرد، ترجیح مرجوح بر راجح و تقدیم مفضول بر فاضل است.

به مناسبت فرا رسیدن بزرگترین عید شیعیان «غدیر» با دو تن از اساتید حوزه علمیه گفت‌وگو کردم تا به مهم‌ترین شبهات پیرامون غدیر و تشیّع پاسخ بدن.
متن کامل گفت‌وگوها در پی می‌آید:

* تشیّع، تجلی اسلام ناب پیامبر (ص) است

حجت‌الاسلام محمدابراهیم اعرابی، با اشاره به معنای واژه تشیّع و کاربرد آن گفت: «تشیّع» مفهوم و محتوای یک مکتب فکری مشخص یا همان مکتب اهل‌بیت (ع) است که در زمان پیامبر شکل گرفته است، اما مفهوم امروزی این واژه در دوران پس از پیامبر (ص) رواج یافته است. باید میان مفهوم تشیّع که همان اسلام ناب محمدی (ص) است و بروز اجتماعی آن که متعلق به دوران پس از پیامبر است، تفاوت قائل شد.

وی افزود: در زمان خود پیامبر (ص) نیز واژه «شیعه» از سوی ایشان به کار رفته است. پیامبر ذیل آیه هفتم سوره بیّنه، به امیرالمؤمنین علی (ع) اشاره کرد و گفت: «إن هذا وشیعته لهم‌الفائزون» و یا در روایت دیگری نقل شده است که پیامبر (ص) خطاب به امیرالمؤمنین علی (ع) گفت: «ستقدم علی الله أنت و شیعتک راضین مرضیین»، یعنی تو و پیروان تو بر خدا وارد می‌شوید، در حالی که هم شما از خدا خشنود هستید و هم خداوند از شما خشنود است.

این استاد حوزه علمیه، صرف به کار رفتن واژه شیعه از سوی پیامبر (ص) را دلیلی بر پایه‌گذاری تشیّع در زمان ایشان ندانست و گفت: پیامبر واژه شیعه را در زمان‌های دیگری نیز به کار برده است، از جمله «شیعه آل‌ابوسفیان» که از سوی خود رسول اکرم (ص) به کار رفته است.

وی افزود: این واژه در کلام پیامبر، بیشتر به معنای اتباع و پیروان بوده است و در دوران بعد از ایشان بود که تشیّع به عنوان یک اصطلاح، کاربرد پیدا کرد. البته این بدان معنا نیست که بخواهیم شیعه را یک جریان فکری متأخر از زمان پیامبر (ص) بدانیم.

اعرابی، معتقدان به پیدایش تشیّع پس از رحلت پیامبر را مرتبط به ماجرای پس از سقیفه دانست و ادامه داد: عده‌ای پیدایش شیعه را در مقابل حکومت خلیفه سوم مرتبط می‌دانند. گروه دیگری نیز قدرت یافتن حکومت علی (ع) زمینه‌ساز پیدایش شیعه می‌دانند. عده‌ای نیز پیدایش تشیّع را به ایام پس از شهادت امام حسین (ع) مرتبط می‌دانند. حتی عده‌ای معتقدند که تشیّع، اسلامی ایرانی است.

وی با بیان اینکه تشیّع، همان اسلام ناب محمدی (ص) است، ادامه داد: ما فهم عمیق و بی‌شائبه از اسلام را تشیّع می‌خوانیم. تشیّع، قرائتی از اسلام نبوی است که پس از رحلت نبی اکرم (ص) غروب کرد. تشیّع پس از رحلت پیامبر تجلی یافت و این تجلّی به صورت تدریجی بود و به دست ائمه معصومین (ع) در طول تاریخ ظهور کرد و حتی ممکن است که بخش‌هایی از آن هنوز بروز نکرده باشد و با ظهور امام زمان (عج) به صورت نهایی بروز و ظهور کند.

* اعتراض نکردن به رأی سقیفه از سوی علی (ع) در راستای حفظ اسلام بود

اعرابی، با اشاره به رویدادهای زندگانی پیامبر پس از حجة‌الوداع تا زمان رحلت گفت: در این بازه زمانی، در مورد رخ ‌دادن برخی حوادث در بین اهل تشیّع و تسنّن، اختلاف نظری وجود ندارد، اما در مورد دلالت آن‌ها اختلاف است.

به عنوان مثال، تشیّع معتقد است که خطبه پیامبر در غدیر خم و جمله «من کنت مولاه فهذه علی مولاه» دلالت بر «ولایت و امامت» امیرالمؤمنین علی (ع) است، اما اهل تسنن، تنها «محبت» را از واژه «مولا» برداشت می‌‌کنند. بنابراین، بر اصل صدور این خطبه و رخ‌ دادن واقعه غدیر، در بین هیچ یک از اهالی تشیع و تسنن، اختلافی وجود ندارد.

این استاد حوزه با تأکید بر اینکه اهل تسنن معتقدند که سقیفه، جریانی کاملاً عادی است و برنامه‌ای از پیش تعیین‌ شده نبوده است، ‌ادامه داد: اهل سنت عنوان می‌کنند که اگر سقیفه، ماجرایی غیرطبیعی بود، پس چرا از سوی همگان پذیرفته شد و اقدامی برای برملا کردن فتنه‌انگیز بودن آن صورت نگرفت.

وی ادامه داد: تشیّع معتقد است که ماجرای سقیفه، ماجرایی از پیش تعیین ‌شده و مدیریت ‌شده بوده است و یکی از دلایل آن را، سر باز زدن افراد صاحب نظر و بانفوذ از حضور در سپاه «أسامه» و در واقع، سرپیچی از فرمان پیامبر (ص) عنوان می‌کنند. همچنین ممانعت از دادن قلم و دوات در آخرین ساعات عمر پیامبر به ایشان نیز یکی دیگر از این دلایل است، چرا که بیم داشتند پیامبر، جانشین خود و رهبر مسلمین را به صورت کتبی نیز معرفی کند.

این کارشناس علوم دینی، یکی دیگر از مهم‌ترین دلایل غیرعادی بودن ماجرای سقیفه را بی‌توجهی به ماجرای غدیر و معرفی جانشینی امیرالمؤنین علی (ع) دانست و گفت: در صلاحیت علی (ع) برای جانشینی پیامبر (ص) نباید شکی به دل راه داد، چرا که ویژگی‌های علی (ع) بسیار بارز و برای همه پذیرفته بود.

وی افزود: از جمله ویژگی‌های بارز حضرت علی (ع)، ولادت ایشان در خانه کعبه و بزرگ‌شدن در دامن پیامبر (ص) از سن ۴ سالگی، نخستین اسلام آورنده به دین پیامبر، خوابیدن در بستر پیامبر در ماجرای «لیلة‌المبیت»، اعلام آمادگی و حمایت از پیامبر در دعوت عمومی پیامبر و ازدواج با دختر پیامبر است.

اعرابی تأکید کرد: علی (ع) از ماجرای سقیفه به وضوح در خطبه «شقشقیه» ابراز ناخرسندی کرده است، همچنین در فردای سقیفه، به صراحت به خلیفه دوم گفت که «أفسدّ علینا امورنا» یعنی امور ما را بر هم زدی و حق ما را رعایت نکردی! خلیفه دوم نیز منکر این موضوع نشد، اما دلیل دخالت خود در سقیفه را جلوگیری از فتنه بیان کرد.

این استاد حوزه علمیه با تأکید بر عدم پذیرش رأی شورای سقیفه از سوی امیرالمؤمنین (ع) گفت: امام علی (ع) برای جلوگیری از تفرقه و خونریزی بین مسلمانان، نتیجه سقیفه را پذیرفت. همچنین وی نمی‌خواست دین فاسد شود و کفر بازگردد.

اعرابی در پایان تصریح کرد: علی (ع) در خطبه سوم نهج‌البلاغه، به صراحت از تنهایی و بی‌یاور بودن برای عدم اقدام در ماجرای سقیفه نام می‌برد. همچنین علی (ع) با توجه به سفارش پیامبر به «صبر»، تلاشی برای بر هم زدن رأی شورای سقیفه نکرد.

* روایت غدیر، روایتی متواتر است

حجت‌الاسلام سیدحسین تولّایی با اشاره به واقعه بزرگ و تاریخی غدیر گفت: در اصل واقعه غدیر، هیچ اختلافی بین علمای اهل تسنّن و تشیع وجود ندارد و روایت غدیر، روایتی مُتواتر است.

وی در تعریف روایت متواتر گفت: حدیث متواتر یعنی حدیثی که سلسله راویان آن در هر طبقه به اندازه‌ای زیاد باشد که امکان توافق آنها بر کذب به طور عادی غیرممکن باشد. در روایت غدیر نیز تعداد راویان در طبقه صحابه بیش از یکصد نفر است.

این استاد حوزه، اختلاف تشیع و تسنن را در تعریف واژه «مولا» بیان کرد و ادامه داد: اهل تسنن معتقد است که مراد پیامبر از واژه «مولا» در عبارت «من کنت مولاه فهذا علی مولاه»، «دوستی» است، در صورتی که شیعه، اتلاق قید مولا به علی (ع) را به عنوان ولی و سرپرست در نظر می‌گیرد. برای اثبات این موضوع نیز دلایل متعددی وجود دارد.

* منابع اهل تسنّن بر نزول آیه «اکمال» در روز غدیر صحّت گذاشته‌اند

تولّایی، یکی از دلایل اثبات ولایت و سرپرستی علی (ع) در واقعه غدیر را آیه «اکمال» عنوان کرد و گفت: به راستی آیا بیان این نکته از سوی پیامبر که علی (ع) دوست کسی است که پیامبر نیز با او دوست است، اینقدر مهم است که خدا در قرآن می‌فرماید «امروز دین شما را کامل کردم»؟
وی اظهار داشت: در برخی مصادر اهل سنت، مراد از آیه «الیوم اکملت لکم دینکم» را روز عرفه عنوان می‌کند که همگی آنها از نظر سندی ضعیف هستند، چرا که در سلسله راویان آنها، یا خلیفه اول وجود دارد و یا معاویه که آراء آنها در نزد شیعه اعتبار و حجیت ندارد. ضمن اینکه بسیاری از اهل سنت، از جمله «جلال‌الدین سیوطی شافعی»، «حافظ ابوالقاسم حسکانی»، «سبط ابن جوزی»، «ابن کثیر»، «سجستانی» و «محمد بن جریر طبری» روایت نزول آیه «اکمال» در غدیر را در کتب خود نقل کرده‌اند.

* آیه «سأل سائل» دلیل بر ولایت امام علی (ع) است

تولایی، یکی دیگر از دلایل شیعه مبنی بر ولایت امیرالمومنین علی (ع) را آیه «سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ، لِلْکافِرینَ لَیْسَ لَهُ دافِعٌ» عنوان کرد و گفت: خداوند در این آیه می‌فرماید، کسی را یارای کمک به کسی که درخواست وقوع عذاب کرد، نیست.

این کارشناس علوم دینی در مورد ارتباط این آیه با واقعه غدیر گفت: بیش از ۲۰ تن از علمای اهل سنت از جمله «هروی»، «ابواسحاق ثعلبی» و «حاکم حسکانی» نقل می‌کنند که این آیه در شأن «حارث‌ بن نعمان فهری» نازل شده است. وی هنگامی که جمله «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» را از زبان سایر صحابه شنیده بود، هرچه سریع‌تر خود را به پیامبر رسانید و گفت: ای محمد! ما به دین تو ایمان آوردیم، نماز خواندیم، زکات دادیم، روزه گرفتیم و هرچه گفتی انجام دادیم، اما اکنون می‌گویی که به ولایت پسر عمویت علی نیز ایمان بیاوریم؟!

وی ادامه داد: حارث که از صحت این گفتار پیامبر مطمئن شد، با عصبانیت به سمت شتر خود بازگشت و گفت: خدایا! اگر گفتار محمد حق است، سنگی از آسمان فرو بفرست و مرا عذاب کن. نقل است که هنوز به شتر خود نرسیده بود که سنگ از آسمان افتاد و به سر وی اصابت کرد و کشته شد و در این هنگام آیه «سأل سائل» نازل شد.

* چرا نام علی (ع) در قرآن نیامد؟

تولایی، یکی دیگر از شبهات وارد شده به غدیر را عدم ذکر نام مبارک امام علی (ع)‌ در قرآن بیان کرد و گفت:‌ عده‌ای از اهل سنت نسبت به تشیّع اشکال می‌کنند که اگر به درستی، خلافت و امامت علی (ع) حق بود، پس چرا نامش در قرآن ذکر نشد تا مانع از ظهور اختلاف شود؟

این استاد حوزه علمیه در پاسخ به این شبهه گفت: قرآن، کتاب کلیات است و تمام مسائل به صورت کلّی در آن بیان می‌شود، مثلاً در قرآن گفته می‌شود که نماز بخوانید، اما کیفیت و چگونگی آن بیان نشده است. ضمن اینکه عداوت و دشمنی با اهل بیت و خاندان پیامبر (ص) به حدی بود که شاید اگر نام مبارک آنها در قرآن ذکر می‌شد، عده‌ای درصدد تحریف قرآن برمی‌آمدند.

تولایی ادامه داد: شاید دلیل اصلی عدم ذکر نام اهل‌بیت در قرآن را بتوان تمییز دادن مؤمن و مسلمان واقعی از مسلمان غیرواقعی دانست. یکی از امتحانات الهی، ایمان داشتن به امامت علی (ع) است و اگر این مورد در قرآن ذکر می‌شد، این امتحان دیگر ارزش نداشت.

* تعصب بی‌جا اسلام را از مسیر اصلی منحرف می‌کند

تولایی با انتقاد از تعصّب کور برخی مسلمانان گفت:‌ تعصب شیعه، تعصبی آگاهانه و از روی عقل و منطق است، اما برخی، به صورت موروثی در عقاید خود تعصب به خرج می‌دهند. شیعه برای اثبات بسیاری از موارد از کتب و مصنّفات اهل سنت روایت نقل می‌کند، اما اهل سنت، کتب روایی شیعه را قبول ندارند.

این استاد حوزه ادامه داد: در بزرگ‌ترین کتاب حدیثی اهل تسنن، یعنی «صحیح محمد بن اسماعیل بخاری» از امیرالمومنین علی (ع) که خلیفه چهارم آنها نیز هست، کمتر از ۳۰ روایت ذکر شده است، این در حالی است که از ابوهریره که تنها ۱۸ ماه محضر پیامبر را درک کرده است، نزدیک به ۴۵۰ روایت ذکر شده است، آیا این تعصبی بی‌دلیل نیست؟!

تولایی در پایان تصریح کرد: در صحیح بخاری هیچ اشاره‌ای به روایت غدیر که بیش از یکصد راوی در طبقه صحابه دارد، نشده است. این در حالی است که اهل تسنن به عدالت صحابه معتقد هستند، بنابراین عدم ذکر حدیث غدیر در بزرگ‌ترین جامع حدیثی اهل تسنن، خود دلیل دیگری بر اثبات ولایت علی (ع) است.

- – - – - – - – - -
پی‌نوشت:
تصویر استفاده شده در این پست کار زیبایی از ISLAMIC-SHIA-artists هست، برای دریافت اندازه بزرگ از اینجا اقدام کنید.