در قبایل عرب همواره جنگ بود. اما مکه «زمین حرام» بود،‌ یعنی که جنگ در آن حرام است. دو قبیله که با هم می‌جنگیدند تا وارد ماه حرام می‌شدند جنگ را موقتاً تعطیل می‌کردند اما برای آنکه اعلام کنند که «در حال جنگند و این آرامش از سازش نیست؛ ماه حرام رسیده است و چون بگذرد جنگ ادامه خواهد یافت»، سنت بود که بر قبّه خیمه فرمانده قبیله پرچم سرخی می‌افراشتند تا دوستان،‌ دشمنان و مردم،‌ همه بدانند که «جنگ پایان نیافته است».

آنها که به کربلا می‌روند می‌بینند که جنگ با پیروزی یزید پایان گرفته و بر صحنه جنگ،‌ آرامش جنگ سایه افکنده است،‌ اما می‌بینند که بر قبه آرامگاه حسین(ع) پرچم سرخی در اهتزاز است.

بگذار «این سال‌های حرام» بگذرد!

حسین وارث آدم / دکتر علی شریعتی