محمدرضا خرّمیان گفت: متأسفانه قرآن متولّی مشخصی در کشور ندارد و اگر خدای ناکرده مشکلی برای قرّاء ‌پیش آید، ملجأ و صنف خاصی وجود ندارد که به آن مراجعه کنند.

محمدرضا خرّمیان با اشاره به جایگاه معنوی و والای قرآن کریم در جامعه امروز، گفت: خوشبختانه قرآن نسبت به دوران ستم‌شاهی از جایگاه شایسته و مناسبی برخوردار است.

وی با اشاره به برگزاری مسابقات قرآن قبل از انقلاب اسلامی به صورت یک مرتبه در سال، ادامه داد: آن مسابقات جهت اعزام نفرات برگزیده به مالزی برگزار می‌شد که از پوشش خبری مناسبی نیز برخوردار نبود. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، ‌قرآن در بستر جامعه، ارگان‌ها و دانشگاه‌ها نهادینه شد.

خرّمیان ادامه داد: به عنوان مثال تمامی جلسات مجلس شورای اسلامی بایستی با تلاوت کلام‌الله مجید آغاز شود. طبق آئین‌نامه داخلی مجلس، اگر جلسه‌ای با تلاوت قرآن آغاز نشود،‌ تمامی مصوبات آن جلسه لغو می‌شود. البته از آنجایی که معارف و آموزه‌های قرآن به مانند یک اقیانوس بیکران است و در پرانتز زمان و مکان نمی‌گنجد، هر چه در مفاهیم قرآن غور شود، باز هم کم است.

این کارشناس علوم دینی در پاسخ به این سوال که جامعه امروز به کدام‌یک از آموزه‌های قرآن نیاز بیشتری دارد، گفت: نیمی از دین اعتقادات و عمل به احکام قران است و نیمه دیگر را اخلاقیات تشکیل می‌دهد. متأسفانه جامعه امروز ما در اخلاقیات سقوط کرده است و به همین جهت به اخلاق کاربردی قرآن، آن هم به صورت روشی عملی نیاز دارد.

وی ادامه داد: قرآن می‌فرماید «قولوا قولاً کریماً» و نیز «قولوا لنّاس حُسنا»، یعنی با مردم به نیکویی صحبت کنید. اما این مورد به مراتب در جامعه امروز زیر پا گذاشته می‌شود و همین امر نیاز به اخلاقیات را بیش از پیش آشکار می‌کند. قرآن به دنبال هدایتگری است و اگر جامعه‌ای به دستورات قرآن عمل کرده و از آن کسب فیض کند به گلستان مبدل خواهد شد.

خرّمیان در پاسخ به این سوال که چرا مراجعات به قرآن کریم کمتر شده است،‌ گفت: متأسفانه برخی از بزرگان دین ما، آنرا به صورت تلخ به مردم معرفی کرده‌اند. امام رضا(ع) می‌فرماید «لو علموا محاسن کلامنا لتّبعونا» یعنی اگر دین و زیبایی آن را برای مردم بیان کنیم، آنها می‌پذیرند.

وی تصریح کرد: اگر با بداخلاقی و کژاندیشی با مردم برخورد کنیم آنها از دین گریزان و متنفر می‌شوند. ضمن این که بایستی در بیان آموزه‌های دینی نیز رعایت اهلیت و مکان را نیز مدّ نظر قرار داد. چه بسا حدیثی در مساجد تهران نیکو باشد اما بیان آن در خارج از کشور زهرآگین بوده و اثر منفی بگذارد.

خرّمیان با تأکید بر این نکته که در اکثر مسابقات بین‌المللی داخل و خارج از کشور، قاریان خوش‌قریحه ایرانی مقام اول تا سوم را کسب می‌کنند، گفت: از آنجایی که زبان مادری مصریان زبان قرآن است و این کشور طلایه‌دار قرائت و تلاوت کلام‌الله مجید است، همچنان اقبال عمومی مردم به تلاوت‌های مصری بیشتر است. ضمن اینکه قرّاء تیرتنی صاحب‌سبک معدودی وجود دارند که از سبک‌های مصری تقلید نمی‌کنند.

این قاری بین‌المللی با اشاره به این نکته که امروزه جایگاه قرّاء ایرانی در جهان، جایگاه بسیار خوبی است، ادامه داد: قاریان ایرانی تا حدودی انحصار مصری‌ها در زمینه قرائت را شکسته‌اند. اما نباید فراموش کرد مصر کشوری صاحب‌سبک است و همین عامل نیز تأثیر روانی زیادی بر اذهان عمومی دارد، تا آنجایی که همواره قاریان مصری را بهتر از سایر قرّاء قلمداد می‌کنند.

خرّمیان با اشاره به جایگاه والای قرّاء ایرانی گفت: بنده در سفری به مصر، پس از قرائت در مسجد سیّده‌زینب، از سوی استاد شعیشع مورد تمجدید قرار گرفتم و ایشان طی سخنانی ضمن اشاره به زبان فارسی قاریان ایرانی ـ که کاملاً با زبان قرآن متمایز است ـ قرائت‌های آنها را دلنشین ارزیابی کرد.

وی ادامه داد: به خاطر دارم در مکّه مکرّمه، فرد عرب‌زبانی به بنده گفت: قرائت شما قاریان ایرانی در کشورهای عربی، مانند این است که عربی در دانشگاه تهران، اشعار سعدی را از شما زیباتر و فصیح‌تر بخواند و این نشان‌دهنده جایگاه والای قرّاء ایرانی است.

این قاری بین‌المللی با اشاره به مشکلات پیش‌روی قاریان کشور گفت: متأسفانه قرآن متولّی مشخصی در کشور ندارد و اگر خدای ناکرده مشکلی برای قرّاء ‌پیش آید، ملجأ و صنف خاصی وجود ندارد که به آن مراجعه کنند. البته بی‌انصافی است اگر خدمات خوب سازمان اوقاف، سازمان تبلیغات اسلامی و وزارت ارشاد را نادیده بگیریم اما متأسفانه یک مرجع کامل و جامع برای ساماندهی قاریان و رسیدگی به مشکلات جامعه قرآنی کشور وجود ندارد.

لینک در خبرگزاری فارس