سلام آقا

نزدیک به ۱۳۶۹ سال است که شما شهید شده‌ای، شما «خون خدا» شده‌ای. خونی که همه چیز و همه کس را به دو پاره کرد در رنگ؛ اینک هر چیز یا سرخ است یا حسینی نیست *.

یا ثارالله! ۱۳۶۹ سال است که شما شهید شده‌ای، آن هم با لب‌های تشنه. این تشنگی از آن دست چیزهایی است که برای ما ملموس‌تر از باقی ظلم‌های کربلاست. آخر خانواده ما نه شهید شده‌اند و نه به اسارت رفته‌اند. اما تشنگی را به قدر روزه چشیده‌ایم.

می‌گویند آب مهر مادرتان بوده است. امام باقر(ع) فرموده‌اند پدرتان رودهای فرات، نیل، نهروان و رود بلخ را  به مادرتان بخشید ** . می‌دانم این بخشش نمادین است، اما انگار مولا می‌دانسته فرزندانش را تشنه شهید خواهند کرد، و می‌خواسته هشدار دهد که ایّها الناس! فرزند مرا از مهر مادرش -از فرات- محروم کرده‌اند. اصلاً فرض می‌کنیم آب مهر مادر شما نبوده است، باز هم به کدامین استدلال می‌توان آب را از شما مضایقه کرد؟

سالها می‌گذرد و فرات سالیان مدیدی‌ست که گل‌آلود و روسیاه است. می‌گویند خروش و زاری پس از عاشورا او را چنین کرده است. سالها می‌گذرد و هنوز صدای عباس(ع) توی گوشش است که از خجلت طفلان تشنه حرم گفت: موج مزن آب فرات!

———-

* تعبیری زیبا از علی موسوی گرمارودی

** جلد ۴۳بحار الانوار ،صفحه ۱۳ : «وجعلت نحلتها من علی (ع) خمس الدنیا و ثلث الجنه و جعلت کما فی الارض اربعه انهار الفرات و نیل مصر و نهروان و نهر بلخ…»
چیزهایی که از طرف حضرت علی(ع) به حضرت زهرا بخشیده شده عبارت است از پنج بخش دنیا و سه بخش بهشت و قرار داد در زمین رودهای فرات، نیل، نهروان و رود بلخ را …
و نیز: «مناقب» ابن شهر آشوب جلد ۳ صفحه ۳۵۱ و «دلائل الامامه» عمادالدین طبری، صفحه ۱۸ .